Tussen het symbolistische fin de siècle en de avant-garde bleef Léon Spilliaert (1881–1946) een eigenzinnige buitenstaander. Net als James Ensor, met wie hij Oostende, ironie en non-conformisme deelde, keek hij op een andere manier naar de wereld. Spilliaert ontwikkelde een unieke, spirituele beeldtaal met pastel en gouache, uitgezuiverde kleurvlakken en sierlijke lijnen. Zijn beroemde zeegezichten, verlaten stranden, lege kamers en eenzame figuren roepen een sfeer op van mysterie en vervreemding.

Dit rijk geïllustreerde boek is brengt zijn oeuvre opnieuw tot leven. Anne Adriaens-Pannier bespreekt tekeningen en schilderijen en belicht ook illustraties en lithografieën. Spilliaert verschijnt als een fascinerende schakel tussen de grote kunststromingen van zijn tijd. Het meest complete boek over Léon Spilliaert.